Mixanalytic ses laboratuvarı · Okuyun, dinleyin ve deneyin
Distortion nasıl çalışır? Dinleyin ve deneyin
Güncelleme:
Distortion, farklı giriş seviyelerini doğrusal olmayan biçimde işleyerek dalga biçimini değiştirir. Duyulabilir harmonikler ekleyebilir ve sese daha yoğun, pürüzlü veya uzun süre devam eden bir karakter verebilir. Sonuç, kaynağa ve efektin ne kadar güçlü beslendiğine bağlıdır.
Demoyu kendiniz başlatın, bir ses seçin ve rahat bir seviyede dinleyin. Kuru ve işlenmiş sesi benzer algılanan ses yüksekliğinde karşılaştırın: daha yüksek sesli bir sonuç, tonunu değerlendirmeden önce daha iyi gelebilir.
Ses laboratuvarınız
Demoyu ayrı görünümde aç ↗Demoyu başlatın, ardından Oynat’a basın. Ses tarayıcınızda kalır.
Distortion sinyale ne yapar?
Doğrusal bir kazanç değişimi dalga biçimini ölçeklendirir. Doğrusal olmayan bir dalga şekillendirici ise giriş ile çıkış arasındaki ilişkiyi değiştirir; böylece basit bir sinüs dalgası harmonikler, yani özgün frekansının katlarındaki bileşenler kazanabilir. Karmaşık seslerde sonuç, harmonik değişimlerin yanı sıra frekanslar arasındaki etkileşimleri de içerebilir. Daha fazla drive genellikle değişimi duymayı kolaylaştırır.
Bu demo simetrik bir tanh yumuşak kırpma eğrisi ve 4x aşırı örnekleme kullanır. İdeal matematiksel durumda simetrik bir şekillendirici, sinüs girişi için tek sayılı harmonikler üretir. Gerçek müzik sinyalleri birçok frekans içerir; bu nedenle her kaynaktan ayrı çizgilerden oluşan temiz bir dizi beklemeyin. Aşırı örnekleme aliasing etkisini azaltmaya yardımcı olur; tamamen ortadan kalkacağını garanti etmez.
Bu, belirli bir analog cihazın emülasyonu değil, eğitim amaçlı bir dalga şekillendiricidir. Delay zamanda daha sonra duyulan kopyalar üretir ve reverb kuyruk oluşturur; distortion ise sinyalin kendisini değiştirir. Bunları birleştirebilirsiniz, ancak sıraları duyduğunuz sonucu etkiler.
Distortion kontrollerinin karşılaştırılması
Drive, doğrusal olmayan şekillendirmeden önce 0 ile 30 dB arasında kazanç uygular; başlangıç değeri 12 dB’dir. Daha fazla drive, sinyalin daha büyük bir bölümünü aktarım fonksiyonunun eğimli kısmına iter. Eklenen yoğunluğu ve geçici seslerdeki değişimleri dinleyin, ancak çıkış seviyesini de izleyin.
Tone, 800 ile 16,000 Hz arasında değişir; başlangıç değeri 6,000 Hz’dir. Düşük değerler parlaklığı azaltır; yüksek değerler daha fazla yüksek frekans içeriğini korur. Mix, kuru ve işlenmiş sinyal yollarını %0 ile %100 arasında karıştırır; başlangıç değeri %60’tır. Kısmi bir karışım, işlenmiş karakter eklerken kuru atağın daha fazlasını koruyabilir.
Output, −24 ile 0 dB arasında değişir; başlangıç değeri −9 dB’dir. Drive değerini değiştirdikten sonra işlenmiş sesin seviyesini ayarlamak için kullanın. Output kazancı seviyeyi kontrol eder; daha önce oluşmuş distortion etkisini geri almaz. Ayarlanan değer gerçek tepe sınırını garanti etmez.
RMS eşleştirmesi, çıkış kazancındaki değişimleri telafi eder. Output kontrolünün kendisini duyup karşılaştırmak için eşleştirmeyi kapatın; seviyeyi dikkate alan bir A/B karşılaştırması için tekrar açın.
Dört dinleme alıştırması
Başlangıç ayarlarıyla başlayın ve her karşılaştırmadan sonra ilgili kontrolü eski değerine döndürün. Aynı kaynağı kullanın ve orta bir seviyede dinleyin. Karakteri değerlendirmeden önce algılanan ses yüksekliğini tekrar kontrol edin; her değişimin ne kadar belirgin olduğu kaynağa bağlıdır.
- Drive: 3 dB ile 24 dB değerlerini karşılaştırın. Eklenen sertliği ve davul ataklarının veya uzayan bir notanın biçimindeki değişimi dinleyin.
- Tone: 800 Hz ile 16,000 Hz değerlerini karşılaştırın. İşlenmiş sesin parlaklığına ve sertliğine odaklanın.
- Mix: %10 ile %100 değerlerini karşılaştırın. Kuru atak ile işlenmiş dokunun nasıl birleştiğini dinleyin.
- Output: RMS eşleştirmesini kapatın, ardından −18 dB ile −6 dB değerlerini karşılaştırın. Seviye değişimini duyun; output daha önce oluşan harmonikleri kaldırmaz. RMS eşleştirmesi açıkken telafi bu kazanç değişimini dengeler.
Göstergeleri ve dalga biçimini okuyun
Dalga biçimi, işlenmiş sinyalin kaynaktan nasıl farklılaştığını gösterebilir; RMS ise belirli bir süre boyunca seviye ölçümü sunar. Biçimdeki değişim bir kalite puanı değildir. Yoğun içeriği görsel olarak yorumlamak zor olabilir; bu yüzden basit bir kaynak kullanın ve bakmanın yanı sıra dinleyin.
Stereo ses dinleseniz bile RMS ve örnek tepe değerleri mono olarak birleştirilmiş sinyali kullanır. Örnek tepe, bu mono sinyaldeki en yüksek örneklenmiş seviyedir; gerçek tepe değeri değildir. Stereo sinyaller mono birleşimde birbirini güçlendirebilir veya söndürebilir; bu yüzden bu değerler kanalları ayrı ayrı göstermez.
Benzer algılanan ses yüksekliğinde karşılaştırın ve göstergeyi yardımcı olarak kullanın. RMS sabit bir LUFS değeri oluşturmaz veya gerçek tepe sınırını garanti etmez. Güçlü drive ve yüksek output rahatsız edici seviyeler üretebilir; uç ayarları denemeden önce oynatma sesini düşürün.
Distortion efektini bir amaçla ekleyin
Bir kaynak seçin ve ne duymak istediğinize karar verin: küçük hoparlörlerde duyulan bir bas, daha keskin bir davul veya bilerek pürüzlü hâle getirilmiş bir ses. Düşük drive ile başlayın, değişim duyulana kadar artırın ve adil bir karşılaştırma için output değerini ayarlayın. Sonucu tüm miks içinde kontrol edin.
Parlaklığı kontrol etmek için tone, işlenmiş sinyali özgün sesle karıştırmak için mix kullanın. Ünsüzler kırılganlaşır veya bas belirginliğini kaybederse drive değerini düşürün. Az miktar yararlı olabilir; doğru miktar evrensel bir sayıya değil, kaynağa ve müzikal bağlama bağlıdır.
Üç ön ayar başlangıç noktaları sunar. Kontrolleri incelemek için genişletilmiş görünümü açın veya en fazla 25 MB ve 120 saniye uzunluğunda yerel mono ya da stereo bir dosya yükleyin. Ses tarayıcıda kalır. Bu araç dinlemeyi öğretir; sonuca mastering yapmayı veya sonucu dışa aktarmayı vaat etmez.
Temiz bir kaynak yararlı bir referanstır, ancak tek geçerli seçenek değildir. Kayıtta zaten bulunan saturasyon, ek işlemenin ne kadar duyulduğunu etkiler. Farklı bir kaynağı denemeden önce kontrolleri sıfırlayın, düşük sesle başlayın ve karşılaştırma için kendinize zaman tanıyın. Diğer kanallar çalarken daha az işlemeyi tercih edebilirsiniz.
Basit bir kaynakla başlayın
Sabit bir nota eklenen harmonikleri duymayı kolaylaştırır; bir davul döngüsü ise ataklardaki değişimleri değerlendirmeyi kolaylaştırır. İlk karşılaştırmanız için tek bir kaynak kullanın ve rahat bir monitör seviyesi ayarlayın. Değişimi duyana kadar drive değerini yavaşça artırın, ardından işlenmiş sonucu algılanan ses yüksekliğinde özgün sese yaklaştırmak için output kullanın.
Solo kanalın ötesini dinleyin
Ek harmoniklere sahip bir bası küçük bir hoparlörde takip etmek kolaylaşabilir, ancak aşırı işleme aynı frekans aralığındaki bir gitarı veya vokali örtebilir. Bu partiler çalarken dinleyin. Ses tek başına iyi duyuluyor ama aranjmanı sıkıştırıyorsa mix veya drive değerini düşürüp tekrar karşılaştırın. Sonucu birden fazla oynatma sisteminde kontrol edin.
Efekt sırasını bilinçli olarak deneyin
DAW içinde distortion efektini delay öncesine yerleştirin ve değiştirilmiş sesin tekrarlarını dinleyin. Sıralamayı tersine çevirdiğinizde distortion gecikmiş sinyali de işler; üst üste binen yankılar doğrusal olmayan efektin girişinde etkileşebilir. Sırayı değiştirirken seviyeleri karşılaştırılabilir tutun. Laboratuvar aynı anda tek bir efekt gösterdiği için bu karşılaştırmayı ayrı bir ses projesinde yapın.
Yaygın distortion hataları
Yüksek sesli işlenmiş sinyali daha sessiz kuru sinyalle karşılaştırmak, ek seviyeyi iyileşme gibi duyurabilir. Algılanan seviyeleri mümkün olduğunca eşleştirin, ardından ton ve ataktaki gerçek değişimi dinleyin. RMS yardımcı olabilir, ancak eşit değerler her ses için eşit algılanan ses yüksekliğini garanti etmez.
Yüksek drive vokali maskeleyebilir veya zilleri yorucu hâle getirebilir. Drive veya mix değerini azaltın, tone değerini ayarlayın ve sonucu aranjmanın geri kalanıyla kontrol edin. Daha düz görünen bir dalga biçimi kendiliğinden daha iyi veya kötü değildir; sesin partiye hizmet edip etmediğine karar verin.
Distortion hakkında sorular
Saturasyon ve distortion aynı şey mi?
Saturasyon genellikle doğrusal olmayan distortion etkisinin daha hafif veya kademeli bir biçimini tanımlar. Ürün etiketleri değişir; bu yüzden isme güvenmek yerine davranışı dinleyin.
Distortion her zaman sesi yükseltir mi?
Tepe ve ortalama seviyelerin ikisini de değiştirebilir, ancak son seviye drive, mix, output ve kaynağa da bağlıdır. Yararlı bir karşılaştırma için output değerini ayarlayın.
Aşırı örnekleme aliasing etkisini ortadan kaldırır mı?
Aşırı örnekleme, doğrusal olmayan işlemenin neden olduğu aliasing etkisini azaltabilir. Tüm aliasing etkisinin kaybolacağını garanti etmez; sonuçlar uygulamaya ve kaynağa bağlıdır.
Distortion reverb veya delay öncesinde mi gelmeli?
Her iki sıra da yararlıdır. Bir zaman efektinden önceki distortion, değiştirilmiş kaynağı efektin kuyruğuna gönderir; sonraki distortion ise kuyruğu da işler. DAW içinde her iki sırayı eşleştirilmiş dinleme seviyelerinde karşılaştırın.
Kaynaklar
Görüşünüz
Bu tür makaleler hakkında ne düşünüyorsunuz?
Bu açıklama ne kadar anlaşılırdı? Sonraki sefer tercih ettiğiniz biçimi seçin.